Trabzon’un kültür mirasında çeyrek asrı geride bırakan dev bir gelenek, finansal kriz ve alt yapı belirsizlikleri sebebiyle yolun sonuna mı geldi? 2000 yılından bu yana aralıksız sürdürülen ve Karadeniz’in en köklü sanat buluşması olarak kabul edilen Uluslararası Karadeniz Tiyatro Festivali’nin 2027 yılında düzenlenmeyeceği iddiası gündeme adeta bomba gibi düştü. Sanat çevrelerinde şok etkisi yaratan kulis bilgileri, gözleri doğrudan Trabzon Devlet Tiyatrosu yönetimine çevirdi. Yıllardır dünya tiyatrosunu Karadeniz ile buluşturan organizasyonun rafa kaldırılma ihtimali, yalnızca bir etkinlik iptali olarak değil, şehrin kültürel hafızasına vurulacak ağır bir darbe olarak değerlendiriliyor. Kent kamuoyu, 26 yıldır perde açan dev festivalin geleceği hakkında Tatmin edici bir yanıt bekliyor.
26 Yıllık Uluslararası Kültür Mirası İki Yılda Bir mi Yapılacak?
İlk adımı 2000 yılında atılan ve 2026’da 26’ncı yaşını kutlayan dev organizasyon, Karadeniz’i uluslararası bir sanat merkezine dönüştürmüştü. Ancak kulislerden sızan bilgilere göre artan maliyetler yönetimi geri adım atmaya zorluyor. Etkinliğin her yıl yerine iki yılda bir yapılması masaya yatırılan en güçlü seçenekler arasında yer alıyor. Kültür sanat çevreleri ise bütçe krizinin arkasına sığınılmasına tepkili. Sektör temsilcileri durumu şu sözlerle özetliyor: "Çeyrek asrı aşan ve Trabzon’la özdeşleşmiş bir uluslararası festivalin sürdürülebilirliği konusunda bugüne kadar hangi çalışmalar yapıldı? Festival bütçesinin arttığı biliniyorsa sponsor, yerel yönetim, kamu kurumları ve diğer paydaşlarla alternatif finansman modelleri neden oluşturulamadı?" Bu sorular, yönetimin krizi önceden öngöremediği yönündeki eleştirileri güçlendiriyor.
Haluk Ongan Sahnesi Yıkılıyor: Alternatif B Planı Var mı?
Tartışmaların bir diğer yakıcı boyutunu ise mekan sorunu oluşturuyor. Kent tiyatrosunun kalbi sayılan Haluk Ongan Sahnesi’nin bulunduğu ana binanın geleceği uzun süredir belirsizliğini koruyordu. Binanın yıkılıp yeniden inşa edilmesi gündemdeyken, inşaatın seneler sürebileceği gerçeği büyük bir kaygı yaratıyor. Tiyatro sevdalıları yetkililere sert sorular yöneltiyor: "Trabzon, ana sahnesinin olmadığı yıllarda bu ölçekte uluslararası bir festivali nerede ve hangi imkanlarla gerçekleştirecek? Ana binanın kullanılamaması ihtimaline karşı alternatif sahneler ve organizasyon modeli şimdiden hazır mı?" Olası bir yıkım sürecinde B planının bulunmaması, organizasyonun yıllarca askıda kalabileceği tehlikesini gözler önüne seriyor.
Trabzon Sanat Kamuoyu Açık ve Şeffaf Yol Haritası Bekliyor
1987 yılından bu yana şehrin kültürel kimliğini sırtlayan Trabzon Devlet Tiyatrosu, tarihinin en kritik sınavlarından biriyle karşı karşıya. Yaklaşık 40 yıllık kurum birikiminin ve 2000’den beri süren uluslararası geleneğin korunması, sanatsal bir zorunluluk olarak öne çıkıyor. Meseleye dair tepkisini dile getiren sanatseverler, "26 yıldır devam eden bir kültür geleneği neden kesintiye uğrama tehlikesiyle karşı karşıya? Bütün bu sorular, meselenin yalnızca 'artan maliyetler' açıklamasıyla geçiştirilemeyecek kadar ciddi olduğunu gösteriyor. Cevaplar verilmediği müddetçe kaygının büyümesi kaçınılmazdır." ifadeleriyle şeffaflık çağrısında bulundu. Trabzon tiyatro kamuoyu, söylentiler yerine somut ve uzun vadeli bir yol haritasının acilen açıklanmasını istiyor.
