Karadeniz'in incisi Trabzon, son yıllarda artan dışa göç dalgası ve ekonomik daralmalarla sarsılmaya devam ediyor. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre nüfusu dalgalanan ve genç beyinlerini büyükşehirlere kaptıran şehirde, sanayileşme tartışmaları yeniden alevlendi. Bağımsız Türkiye Partisi (BTP) Trabzon İl Basın Sözcüsü Hacı Gaydan tarafından yapılan kapsamlı analiz, kentin kronikleşen sorunlarını ve istihdam yetersizliğini tüm çıplaklığıyla gözler önüne serdi. Trabzon'un 2000'li yıllardan bu yana hak ettiği sanayi yatırımlarından pay alamadığını vurgulayan BTP, kapanan fabrikaların ve engebeli arazi bahanesinin arkasındaki gerçekleri kamuoyuyla paylaştı. Üniversite mezunu gençlerin iş bulamadığı için kenti terk etmek zorunda kaldığına dikkat çeken bu rapor, Trabzon'un geleceği adına kilit soruları beraberinde getiriyor. Peki, Karadeniz'in bu önemli kentinde sanayi yatırımları neden aksadı ve çözüm için hangi adımların atılması gerekiyor?
TÜİK Verileriyle Trabzon'un Göç ve Nüfus Tablosu
Trabzon'un yıllar içerisindeki nüfus hareketleri, kentteki ekonomik yapının ve iş imkanlarının bir özeti niteliği taşıyor. Bağımsız Türkiye Partisi tarafından paylaşılan verilere göre, 2000 yılında 975 bin 137 olan Trabzon nüfusu, aradan geçen yıllar içerisinde kademeli bir düşüş eğilimi göstererek 2026 yılı başı itibarıyla 823 bin 323 seviyelerine geriledi. Genç nüfusun İstanbul, Kocaeli, Ankara ve Bursa gibi büyük sanayi kentlerine göç etmesinin temel nedenleri arasında iş olanaklarının kısıtlılığı gösteriliyor. Üniversite kenti kimliği taşıyan Trabzon'da, binlerce gencin mezun olduktan sonra istihdam alanı bulamaması ve engebeli coğrafya nedeniyle tarım gelirlerinin yetersiz kalması, dışa göçü tetikleyen en büyük etkenler arasında yer alıyor.
"Engebeli Arazi Bahane, Avrupa Modeli Orada"
Trabzon’a coğrafi yapısı dolayısıyla sanayi yatırımı yapılamayacağı yönündeki yaygın inanışın hiçbir bilimsel gerçekliğe dayanmadığını savunan BTP yetkilileri, çarpıcı bir kıyaslamada bulundu. Avrupa ülkelerinde fabrikaların birinci sınıf verimli ovalara değil, tarıma elverişsiz eğimli ve dağlık arazilere kurularak gıda güvenliğinin güvence altına alındığını vurgulayan Hacı Gaydan, coğrafi engellerin birer bahane olduğunun altını çizdi. Trabzon'un sadece yeni yatırımlar alamamakla kalmadığı, aynı zamanda geçmişte var olan üretim tesislerini de birer birer kaybettiği ifade edildi. Şehir ekonomisine can suyu olan pek çok işletmenin destek bulamadığı için kepenk indirdiği gerçeği, yerel kalkınma hamlelerinin aciliyetini gözler önüne seriyor.

Kapanan Fabrikalar ve Trabzon'un Kaybettiği Değerler
Geçmişte Trabzon'un üretim gücünü oluşturan ancak zamanla işlevsizleştirilerek kapanan ya da destekten yoksun bırakılan çok sayıda sanayi kuruluşu, kentin ekonomik hafızasındaki yerini koruyor. BTP'nin derlediği bilgilere göre, Arsin'deki dev mobilya fabrikasından Değirmendere'deki Bakır Sanayi'ne, Araklı'daki tuğla fabrikasından Yomra'daki süt ve balık unu tesislerine kadar onlarca işletme unutulmaya yüz tuttu. Kırsaldaki süt kooperatiflerinden un fabrikalarına, tarımsal üretim istasyonlarından makine sanayi kollarına kadar geniş bir yelpazede yaşanan bu kayıplar, Trabzon'un sanayi altyapısındaki derin yaraları gözler önüne seriyor. Parti yetkilileri, Milli Ekonomi Modeli çerçevesinde hazırlanan projelerle bu makus talihin tersine çevrilebileceğini savunuyor.
Trabzon'un Nüfus ve Göç Seyri Tablosu
| Yıl Aralığı / Dönem | Trabzon Nüfusu | Nüfusun Seyri ve Durum |
| 2000 Yılı | 975.137 | Yüksek nüfus ve geniş kırsal yerleşim |
| 2007 Yılı | 740.569 | Göç dalgasıyla yaşanan belirgin düşüş |
| 2015 Yılı | 768.417 | Kısmi hareketlilik ve dengelenme süreci |
| 2023 Yılı | 824.352 | Şehir merkezinde toparlanma çabaları |
| 2024 - 2026 | 822.270 - 823.323 | Nüfusun mevcut yatay seyri ve durgunluk |
Trabzon İçin Çözüm ve Kalkınma Vurgusu
Bağımsız Türkiye Partisi, Trabzon'un kaderine terk edilmemesi gerektiğinin altını çizerek yüksek teknolojiye dayalı modern işletmelerin hayata geçirilmesi gerektiğini belirtti. Genel Başkan Hüseyin Baş'ın liderliğinde, Prof. Dr. Haydar Baş'ın Milli Ekonomi Modeli ışığında hazırlanan projelerin hayata geçirilmesi halinde bölgede işsizliğin son bulacağı ifade edildi. Trabzon'un sanayileşmeden hak ettiği payı almasının, sadece ekonomik bir hamle değil, aynı zamanda göçü durduracak en hayati sosyal adım olduğu vurgulandı.





